Leczenie alkoholizmu

Terapia i leczenie alkoholizmu

Cierpisz z powodu alkoholu i szukasz pomocy dla siebie lub swoich bliskich? Prywatny Ośrodek Leczenia Alkoholizmu Tratwa umożliwi Ci skuteczne leczenie uzależnienia od alkoholu. Usytuowany w samym sercu Beskidu Śląskiego, nasz ośrodek gwarantuje komfortowe warunki i profesjonalną terapię, która pomoże Ci stanąć na nogi i cieszyć się swoim życiem. Dowiedz się, czym jest uzależnienie od alkoholu, ile trwa leczenie alkoholizmu i jak ten proces wygląda, jakie są przyczyny, skutki i objawy choroby alkoholowej, jakie są sposoby leczenia alkoholizmu, na czym polega terapia dla alkoholików. Sprawdź, jak pomóc alkoholikowi i na jaką pomoc liczyć może jego rodzina.

Co to jest alkoholizm?

Światowa Organizacja Zdrowia określa alkoholizm jako postępującą chorobę, która powoli wyniszcza organizm, a nieleczona może prowadzić do śmierci. Uzależnienie od alkoholu powoduje spowolnienie funkcji układu nerwowego, daje fizyczne i psychiczne objawy, które zmuszają alkoholika do sięgania po kolejne dawki napojów wysokoprocentowych. Choroba alkoholowa wywołuje szereg negatywnych skutków społecznych, socjalnych i psychologicznych.

Choroba alkoholowa

Przez wieki alkoholizm nie był postrzegany jako choroba, ale słabość i brak kontroli nad piciem. Dopiero szwedzki lekarz Magnus Huss, który w 1849 roku opublikował dzieło „Alcoholismus chronicum” („Alkoholizm przewlekły”), potraktował alkoholizm jako chorobę będącą skutkiem nadużywania alkoholu i powodującą negatywne konsekwencje zarówno dla osoby pijącej i jej najbliższych.

Alkoholizm to choroba:

  • niezawiniona – osoby sięgające po alkohol nie zakładają, że mogą się od niego uzależnić.
  • postępująca – każdy kolejny łyk alkoholu powoduje skutki fizyczne oraz psychiczne i prowadzi do silniejszego uzależnienia,
  • śmiertelna – gdy uzależnienie nie zostanie zatrzymane poprzez abstynencję, prowadzi do śmierci,
  • nieuleczalna – terapia alkoholowa i abstynencja są w stanie zatrzymać postępowanie choroby i skorygować skutki, które wyrządził alkohol w organizmie, ale osoba uzależniona pozostaje chora do końca życia (jest określana jako niepijący alkoholik).

Typy alkoholizmu

Wyróżnia się następujące typy alkoholizmu:

  • Alfa – osoby uzależnione okazjonalnie sięgają po alkohol, aby poprawić sobie nastrój i zapomnieć o codziennych problemach, ale są jeszcze w stanie kontrolować nałóg,
  • Beta – osoby uzależnione sięgają po duże dawki alkoholu (na przykład na imprezach, nie wyobrażają sobie zabawy bez procentów), które niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie ich organizmu, ale na płaszczyźnie psychicznej nie odczuwają jeszcze nieodpartej chęci sięgania po alkohol,
  • Gamma – ten typ uzależnienia wywołuje już objawy fizyczne i psychiczne, a uzależniony nie potrafi kontrolować swojego zachowania (nie jest w stanie odmówić sobie kolejnej dawki alkoholu),
  • Delta – silne uzależnienie psychiczne i fizyczne. Alkoholik nie jest w stanie samodzielnie zrezygnować z napojów wysokoprocentowych, ponieważ po ich odstawieniu pojawiają się objawy głodu alkoholowego (potrzebne jest profesjonalne leczenie alkoholizmu pod okiem specjalisty),
  • Epsilon – polega na okresowych ciągach alkoholowych, które wywołują poważne skutki fizyczne i psychiczne. Pomiędzy nimi alkoholik potrafi utrzymywać stan trzeźwości, ale okresy picia regularnie się powtarzają.

Rodzaje alkoholizmu

Wyróżnia się następujące rodzaje alkoholizmu:

  • alkoholizm młodzieńczy – już po około 2-3 latach regularnego sięgania po napoje alkoholowe, młode osoby wpadają w silne uzależnienie. Alkohol zaburza proces dojrzewania i kształtowania się osobowości młodego człowieka, powoduje agresję i zaburzenia emocjonalne. Młody człowiek nie uczy się prawidłowych zachowań i właściwego reagowania na emocje, manipuluje uczuciami. Alkohol prowadzi do wyniszczenia organizmu.
  • alkoholizm przewlekły – pojawia się przy silnym i długotrwałym uzależnieniu od alkoholu. Jego zewnętrzne symptomy to przekrwione powieki, czerwona i nabrzmiała twarz, nadmierne wychudzenie lub nalana otyłość, przewlekły katar, silne drżenie rąk oraz chrypliwy głos – efekt nieżytu gardła. Inne symptomy to reumatoidalne bóle stawów, bóle nerwów obwodowych, obniżona koncentrację i drażliwość. Nieleczona choroba może doprowadzić do uszkodzenia wątroby i innych narządów oraz do śmierci.
  • alkoholizm wtórny – oznacza nawrót choroby u osób, które przez dłuższy czas nie piły. Często przerwy abstynenckie wynikają z prób leczenia uzależnienia, braku dostępu do alkoholu w więzieniu, stosowania wszywek Esperalu, obietnic abstynencyjnych. Alkoholizm wtórny jest bardzo niebezpieczny, ponieważ błyskawicznie dochodzi do ponownego uzależnienia.

Fazy alkoholizmu i stopnie uzależnienia

Alkoholizm to choroba postępująca w ramach określonych faz lub etapów. W psychologii i medycynie funkcjonuje kilka typologii. Dwie najczęściej przywoływane to 4 fazy alkoholizmu według E.M. Jedlinka oraz 13 stopni uzależnienia od alkoholu R. Tabusa.

4 fazy alkoholizmu

Najczęściej lekarze opierają się na typologii amerykańskiego lekarza Elvina Mortona Jedlinka, który w 1960 roku wydał dzieło „Koncepcja alkoholizmu jako choroby”.

W pracy tej badacz wyróżnił 4 fazy alkoholizmu:

  • wstępną (prealkoholową) – osoba uzależniona sięga po napoje wysokoprocentowe sporadycznie, ale zauważa, że alkohol pomaga poprawić samopoczucie, jest swoistym lekarstwem na lęk, niepewność siebie i problemy pojawiające się w życiu codziennym,
  • ostrzegawczą – uzależniony sięga po coraz większe dawki, pije coraz częściej, powoli wzrasta jego tolerancja na alkohol, w pamięci zaczynają pojawiać się luki,
  • krytyczną – alkoholik traci kontrolę nad piciem, skupia się wyłącznie na zdobywaniu i spożywaniu alkoholu, zaniedbuje codzienne obowiązki,
  • przewlekłą – uzależniony wpada w długie ciągi alkoholowe, pije coraz więcej mimo wiedzy, że alkohol negatywnie odbija się na jego zdrowiu, psychice i kontaktach (rodzinnych, zawodowych, społecznych).

Stopnie uzależnienia do alkoholu

W medycynie i psychologii funkcjonuje również typologia R. Tabusa, który wyróżnia aż 13 stopni uzależnienia od alkoholu:

  • picie konwencjonalne – sporadyczne sięganie po alkohol (np. na imprezach i spotkaniach towarzyskich),
  • pojawienie się pierwszych luk w pamięci (palimpsestów),
  • przymus picia – tzw. głód alkoholowy,
  • brak panowania nad piciem (uzależniony upija się do utraty przytomności),
  • zaprzeczanie problemowi alkoholowemu,
  • objawy zespołu abstynencyjnego po odstawieniu alkoholu,
  • picie w pojedynkę,
  • napady agresji (alkohol powoduje poważne zmiany w układzie nerwowym),
  • koncentrowanie sił wyłącznie na zdobywaniu i spożywaniu alkoholu (picie zastępuje wszystkie inne aktywności),
  • pojawienie się wyrzutów sumienia (jednocześnie uzależniony nie jest w stanie odstawić alkoholu),
  • przewlekłe stany lękowe,
  • picie do utraty świadomości,
  • konieczność detoksu (w przeciwnym przypadku alkoholizm prowadzi do śmierci).

Pierwsze fazy i stopnie nie muszą przechodzić w kolejne, jednak ważne jest, aby mieć świadomość, że mogą prowadzić do uzależnienia.

Przyczyny alkoholizmu

Trudno określić dokładne przyczyny alkoholizmu, wiadomo jednak, że prawdopodobieństwo zachorowania zwiększają:

  • uwarunkowania genetyczne (biologiczna podatność organizmu na nałogi),
  • problemy natury emocjonalnej i obniżone poczucie wartości,
  • trudne sytuacje życiowe (np. śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, niepowodzenia w życiu osobistym).

Choroba alkoholowa dotyka osoby w różnym wieku, różnej płci i pochodzące z różnych grup społecznych. Jest to problem ogólnoświatowy i coraz częściej uzależnienie od alkoholu jest zaliczane do chorób cywilizacyjnych.

Objawy uzależnienia od alkoholu

Wiele osób pijących ma tendencję do zaprzeczania problemowi i przyznaje się do uzależnienia dopiero wtedy, gdy alkohol jawnie niszczy ich zdrowie, psychikę i relacje. Aby móc zburzyć iluzję alkoholika o jego kontroli nad sytuacją, warto porównać jego zachowanie i obiektywne objawy uzależnienia alkoholu.

Najczęstsze objawy alkoholizmu to:

  • głód alkoholowy – ciągłe i niepohamowane łaknienie alkoholu,
  • rosnąca tolerancja na działanie alkoholu – uzależniony musi sięgać po coraz większe dawki, aby móc uzyskiwać efekty takie same jak wcześniej,
  • skoncentrowanie życia wokół alkoholu – dla osoby uzależnionej alkohol staje się najważniejszy, całą swoją energię skupia na jego zdobywaniu i spożywaniu.
  • rezygnacja z dotychczasowego hobby,
  • zaniedbywanie relacji,
  • nie wywiązywanie się z obowiązków,
  • zaburzenia świadomości i pamięci – alkoholik doznaje „dziur w pamięci”, po alkoholu działa on poza świadomością,
  • wahania nastrojów – uzależniony wykazuje agresję, może być smutny lub wpadać w depresję,
  • sięganie po alkohol mimo wiedzy, że jest on szkodliwy dla zdrowia i negatywnie wpływa na życie (np. niemożność rezygnacji z picia mimo utraty prawa jazdy, kłopotów z policją, zwolnienia z pracy, zerwania kontaktów przez rodzinę i znajomych),
  • „picie na klin” – sięganie po alkohol w celu złagodzenia skutków wcześniejszego picia,
  • objawy zespołu abstynencyjnego.

Już 3 z powyższych objawów mogą świadczyć, że chory jest alkoholikiem i wymaga profesjonalnej terapii.

Objawy zespołu abstynencyjnego

Zespół abstynencyjny to grupa objawów psychicznych i fizycznych pojawiających się w chwili, gdy uzależniony od alkoholu organizm zmuszony jest do abstynencji. Objawy odstawienia alkoholu są bardzo dotkliwe. Alkoholik odczuwa przede wszystkim głód alkoholowy, czyli nieodpartą chęć sięgnięcia po alkohol, niezależną od woli chorego. Zespół abstynencyjny przebiega zwykle w dwóch fazach:

Faza I to przede wszystkim fizyczne objawy zespołu abstynencyjnego, a więc między innymi:

  • ból żołądka (uczucie „ssania” w żołądku),
  • nadmierne pocenie się,
  • drżenie rąk,
  • bóle lub zawroty głowy,
  • napięcie mięśni,
  • bezsenność lub ospałość, koszmary senne,
  • uczucie suchości ust,
  • kołatanie serca,
  • skoki ciśnienia tętniczego,
  • przyspieszenie oddechu,
  • mdłości i wymioty,
  • ogólne osłabienie organizmu.
  • sny alkoholowe (będące objawem toczenia walki z samym sobą)
  • poranne uczucie kaca mimo niespożywania alkoholu poprzedniego dnia (tzw. suchy kac).

Faza II to objawy psychiczne współwystępujące z wyżej wymienionymi symptomami fizycznymi. Są to:

  • głód alkoholowy,
  • rozdrażnienie, lęk, wściekłość, smutek, rozpacz,
  • zazdrość wobec osób spożywających alkohol,
  • wstyd i poczucie winy z powodu dojmującej chęci sięgnięcia po alkohol,
  • obniżone poczucie wartości,
  • obwinianie innych ludzi o swój nałóg,
  • przekonanie, że jest się w stanie kontrolować picie,
  • trudności z koncentracją.

Powyższe symptomy mogą pchać alkoholika do:

  • zachowań agresywnych (awantur, krzyków, przemocy fizycznej, ubliżania osobom z otoczenia),
  • zamknięcia się w sobie (odizolowania się od rodziny i znajomych, apatii),
  • powracania do nawyków towarzyszących piciu (spotkań z „kolegami od kieliszka”, odwiedzania ulubionych barów i sklepów monopolowych).

Fizyczne i psychiczne objawy zespołu abstynencyjnego są bardzo silne, dlatego chory potrzebuje profesjonalnej pomocy. W przypadku silnego uzależnienia od alkoholu, zespół abstynencyjny może trwać nawet do kilku tygodni (przeciętnie najsilniejsze symptomy trwają 1-2 dni). Leczenie alkoholików rozpoczynane jest od oczyszczenia organizmu – detoks pomaga przetrwać najtrudniejszy okres głodu alkoholowego.

Wysoko funkcjonujący alkoholik – po czym poznać alkoholika?

Mimo znajomości objawów alkoholizmu, czasami trudno jest rodzinie alkoholika rozpoznać jego uzależnienie. U wysoko funkcjonującego alkoholika fasada życia się nie zmienia – dba o swoją pracę, wygląd, higienę, dość udanie zachowuje pozory kontroli nad każdym aspektem swojego życia. Ukrywa on swój alkoholizm, gdyż nie jest w stanie przyznać, że dotknęła go choroba alkoholowa, którą kojarzy z patologią i marginesem. Symptomy, które zdradzają wysoko funkcjonującego alkoholika to:

  • planowanie swojego dnia wokół chwil na spożycie alkoholu,
  • stosowanie mechanizmów obronnych, takich jak zaprzeczanie (negowanie problemu nawet wobec jasnych przesłanek) i racjonalizacja (uzasadnianie swojego zachowania, stwarzanie iluzji kontroli, obwinianie bliskich za doprowadzanie go do konieczności sięgnięcia po kieliszek),
  • bagatelizowanie uwag bliskich na temat jego problemu, atakowanie lub unikanie osób, które go dostrzegają,
  • opuchnięta lub zaczerwieniona twarz,
  • ukrywanie przekrwionych lub zażółconych białek oczu za okularami,
  • stosowanie dużej ilości perfum dla ukrycia woni alkoholu.

Wysoko funkcjonujący alkoholicy są tak samo narażeni na wszystkie skutki alkoholizmu, jak pozostali chorzy. Nie wolno ulegać ich złudzeniu kontroli nad sytuacją.

Skutki alkoholizmu

Alkoholizm jest groźną chorobą, która nieleczona prowadzi do wyniszczenia organizmu, a w konsekwencji do śmierci. Postępuje ona powoli, a kolejne dawki substancji psychoaktywnych powodują poważne skutki:

  • fizyczne
  • społeczne i kulturowe
  • psychiczne

Fizyczne skutki alkoholizmu

Fizyczne skutki alkoholizmu to choroby układu nerwowego, krwionośnego, pokarmowego, problemy ze wzrokiem i płodnością oraz zatrucie alkoholowe, które może doprowadzić nawet do śmierci. Wyróżniamy:

  • Problemy układu nerwowego, czyli:
  • poalkoholowe uszkodzenia mózgu i układu nerwowego,
  • zapalenia wielonerwowe, nerwobóle, osłabienie organizmu, bóle mięśni, zaburzenia czucia
  • porażenia, niedowłady
  • otępienie (postępująca niewydolność intelektualna).
  • napady drgawek,
  • utrata przytomności,
  • Choroby serca i układu krążenia, w tym
  • nadciśnienie tętnicze
  • zapaść alkoholowa
  • zaburzenia rytmu serca (kołatanie serca, trzepotanie przedsionków, arytmia)
  • kardiomiopatia alkoholowa – zmiany zwyrodnieniowe serca – organ przestaje odpowiednio pompować krew do organizmu, serce ulega powiększeniu, a organizm jest niedotleniony.
  • Choroby układu pokarmowego, takie jak:
  • przewlekłe zapalenia błony śluzowej,
  • stany zapalne przełyku, dwunastnicy i żołądka
  • nadżerki,
  • przewlekłe zapalenie trzustki (trzustka ulega samotrawieniu pod wpływem zalegających enzymów).
  • stłuszczenie i marskość wątroby (marskości nie można całkowicie wyleczyć).
  • Inne problemy, na przykład:
  • spadek potencji u mężczyzn lub obniżenie płodności u kobiet.
  • zaburzenia w ruchach gałek ocznych,
  • zaburzenia widzenia (toksyczna neuropatia wzrokowa).
  • Silne zatrucie alkoholowe, w ramach którego następują:
  • wymioty,
  • drgawki,
  • zamroczenia i dezorientacja,
  • spłycony oddech,
  • obniżenie temperatury ciała (hipotermia),
  • napady padaczkowe i śpiączka.

Psychiczne skutki alkoholizmu

Nadużywanie alkoholu prowadzi do poważnych skutków psychicznych. U alkoholików może pojawić się:

  • depresja alkoholowa – przedłużający się stan smutku i przygnębienia, problemy z koncentracją i pamięcią, utrata zainteresowań, brak odczuwania radości, spadek energii (konsekwencją depresji bywają próby samobójcze),
  • majaczenie alkoholowe (halucynoza alkoholowa) – alkoholik może słyszeć nieistniejące głosy, czuć, że jest obserwowany przez kogoś, wydaje mu się, że znajduje się w niebezpieczeństwie (halucynoza może prowadzić do samobójstwa lub ataków agresji),
  • zespół Otella (paranoja alkoholowa) – jest to zespół urojeń, które objawiają się uczuciem zazdrości (np. alkoholik obsesyjnie podejrzewa żonę o zdradę),
  • zespół amnestyczny (zespół Korsakowa) – głębokie upośledzenie pamięci wyrażające się z zaburzeniami poczucia czasu, lukami w pamięci, mieszaniem wspomnień z teraźniejszością i niemożnością zapamiętania najprostszych informacji.

Społeczne skutki alkoholizmu

Alkoholizm wywołuje poważne skutki w sferze społecznej, rodzinnej i zawodowej, w tym:

  • rozpad związków i relacji,
  • utratę więzi z dziećmi lub odebrania przez sąd praw rodzicielskich,
  • zwolnienie z pracy,
  • pogarszającą się sytuację materialną (zaciąganie kredytów, egzekucje komornicze),
  • utratę kontaktu z przyjaciółmi,
  • konflikty z prawem (odebranie prawa jazdy, aresztowania za wszczynanie bójek itp.).

Światowa Organizacja zdrowia (WHO) uplasowała alkoholizm na 3 miejscu czynników zagrażających zdrowiu i życiu populacji. Alkoholicy często ulegają wypadkom komunikacyjnym, mają większe skłonności do samobójstw.

Alkoholizm a rodzina

Alkoholizm jest chorobą, która niszczy życie najbliższych alkoholika. Partner i dzieci chorego stale koncentrują się na problemie z alkoholem, zmianach nastroju, problemach z radzeniem sobie z codziennością. Życie w takim środowisku domowym jest wysoce destrukcyjne.

Typowe zachowania rodziny alkoholika to:

  • dostosowanie się do rytmu picia chorego,
  • obsesyjna kontrola uzależnionego,
  • nadmierna opieka nad uzależnionym (ukrywanie jego nałogu, branie na siebie negatywnych skutków picia),
  • zaniedbywanie własnego życia,
  • zaprzeczanie faktom świadczącym o chorobie (ukrywanie nałogów, łagodzenie sporów, usprawiedliwianie awantur i przemocy),
  • obwinianie się za picie bliskiej osoby,
  • bezradne przyzwolenie na agresję ze strony alkoholika.

Zachowania te odnoszą skutki przeciwne do intencji rodziny. Zamiast pomóc alkoholikowi i sobie samym uporać się z chorobą, bliscy mimowolnie coraz głębiej pogrążają się wraz z chorym w uzależnieniu, cementując patologiczne schematy relacji.

Skutki alkoholizmu w rodzinie alkoholowej

Problemy przekładają się na gorsze wyniki w nauce, problemy zawodowe, utrudnione kontakty społeczne. Dzieci nie poświęcają czasu na własne zainteresowania, nie uczą się normalnych relacji, które powinny panować w rodzinie, nie rozwijają swoich zdolności i talentów, nie poznają zdrowych stosunków społecznych. W rodzinach alkoholików często pojawia się przemoc fizyczna i psychicznaproblemy finansowe, członkowie rodziny wstydzą się sytuacji panującej w ich domu. Jednym ze skutków alkoholizmu w rodzinie jest syndrom DDA.

DDA – Dorosłe Dzieci Alkoholików

Osoby, które dorastały w rodzinie alkoholowej są bardziej podatne na uzależnienie, słabsze psychicznie, mają niższe poczucie wartości. DDA mają dużyproblem, aby założyć własną rodzinę, ponieważ w domu nie mogły wytworzyć odpowiednich wzorców funkcjonowania rodziny. Mają problem z empatią, okazywaniem uczuć, systemem wartości. Bardzo często potrzebują długotrwałej psychoterapii, aby móc normalnie funkcjonować w społeczeństwie i tworzyć bliskie relacje z innymi.

Pomoc dla rodzin alkoholików

Rodziny alkoholików zwykle nie posiadają wiedzy na temat tego, jak leczyć alkoholika. Alkoholicy bardzo często zaprzeczają problemowi z piciem, a rodzina wspiera ich w tym zachowaniu. Awantury i problemy są ukrywane przed otoczeniem. Bliscy budują mur wokół własnego domu, w którym czują się coraz bardziej bezsilni i samotni, ale nie umieją prosić o pomoc. Profesjonalne wsparcie dla rodzin alkoholików jest jedyną drogą, aby odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Terapia dla współuzależnionych

Ośrodek terapii uzależnień alkoholowych prowadzi terapię dla bliskich alkoholika. Psychoterapia pozwala pozbyć się utartych wzorców zachowań. Najbliżsi uzależnionego uczą się zmieniać swoje nastawienie do problemu, motywować uzależnionego do walki z nałogiem i nie obwiniać się za chorobę alkoholika. Podczas terapii dla współuzależnionych odbywają się warsztaty, których celem jest nauka koncentrowania się na własnych potrzebach, marzeniach i oczekiwaniach.

Jak pomóc alkoholikowi?

Jest zrozumiałe, że rodzinie alkoholika trudno zostawić go z jego problemem. Wszyscy, którzy chcą wiedzieć, jak pomóc alkoholikowi, powinni zaakceptować dwa najważniejsze fakty:

  1. alkoholizm jest przewlekłą chorobą i wymaga leczenia – trzeba przestać zaprzeczać problemowi i zwrócić się po pomoc;
  2. decyzja o leczeniu lub trwaniu w nałogu należy do alkoholika – możesz go motywować i nauczyć się zdrowo go wspierać, ale to on sam jest odpowiedzialny za siebie i swoje leczenie.

Wielu alkoholików rozpoczyna odwyk alkoholowy dopiero wtedy, gdy rodzina udaje się na terapię dla współuzależnionych i zaczyna zmieniać utarte wzorce panujące w domu. Tam uczą się co robić, a czego nie, by naprawdę wesprzeć chorego w walce z nałogiem.

Jak postępować z alkoholikiem?

Uwikłani w patologiczny schemat rodziny alkoholowej, bliscy czują się bezradni i nie potrafią spojrzeć z dystansu na swoje postępowanie. Pomaga w tym terapia, na której współuzależnieni uczą się między innymi jak postępować z alkoholikiem.

Stosuj zasadę twardej miłości:

  • pozwól alkoholikowi ponosić konsekwencje własnych działań – nie tłumacz go przed dalszą rodziną i pracodawcą, nie płać za niego mandatów, nie wyciągaj go z aresztu, nie ukrywaj jego picia, nie kłam w jego imieniu;
  • nie pij wspólnie z uzależnionym – przekonanie, że alkoholik sam wypije wtedy mniej jest błędne;
  • nie wygłaszaj kazań, nie traktuj alkoholika jak niegrzeczne dziecko. Groźby, prośby czy wymuszone obietnice nie pomogą, ponieważ chory nie panuje nad własnym nałogiem;
  • zrezygnuj z emocjonalnych szantaży, kontrolowania uzależnionego, chowania przed nim alkoholu. Potrzeba picia przy uzależnieniu jest tak silna, że chory i tak będzie poszukiwał sposobu, aby zaspokoić pojawiający się głód alkoholowy;
  • gdy alkoholik dojrzeje do zmian, pomóż mu znaleźć specjalistyczny ośrodek uzależnień, zawieź go na pierwsze spotkanie, motywuj go do zmian, zaoferuj mu towarzystwo w pierwszym spotkaniu.

Każdą z powyższych rad stosuj konsekwentnie – tylko w ten sposób jest szansa, by alkoholik przekonał się, że zmiana jego zachowania jest konieczna.

Jak rozmawiać z alkoholikiem?

Bliscy, którzy pragną wiedzieć, jak przekonać alkoholika do leczenia, powinni pamiętać, że odpowiedzialność za rozpoczęcie terapii spoczywa na alkoholiku, nie na nich. Możesz jednak motywować chorego do zmian. Ważne jest nie tylko Twoje postępowanie, ale i wiedza o tym, jak rozmawiać z alkoholikiem.

  • Bądź czujny i nie daj się wciągnąć w złudzenia. Odróżniaj rzeczywistość od obronnej iluzji panowania nad sytuacją, a którą wierzy sam alkoholik.
  • Angażuj się w rozmowę wtedy, gdy alkoholik jest w dobrym nastroju, spokojny i skłonny do rozsądnego omówienia problemu.
  • Postaraj się panować nad sobą – nie krzycz, nie szantażuj, rozmawiaj spokojnie.
  • Nie pozwól obwiniać siebie i innych bliskich za uzależnienie chorego.

Przymusowe leczenie alkoholika

Zdesperowane rodziny często pytają, jak pomóc alkoholikowi, który nie chce się leczyć. W wyjątkowych sytuacjach w Polsce możliwe jest przymusowe leczenie alkoholizmu. Gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych przyjmują wnioski o skierowanie na przymusowy odwyk od alkoholu.

Zgodnie z Ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, bliscy alkoholika powinni w tym celu zgromadzić dokumentację potwierdzającą, że spożywanie przez niego alkoholu:

  • prowadzi do rozpadu funkcjonowania rodziny,
  • wpływa negatywnie na osoby małoletnie,
  • prowadzi do zaniedbywania obowiązków pracowniczych,
  • powoduje częste zaburzanie porządku publicznego.

Jeśli chory oficjalnie odmówi dobrowolnemu poddaniu się terapii, komisja kieruje go na przymusowe badanie do biegłego sądowego. Po rozważeniu opinii biegłego, sąd rejonowy może orzec przymusowe leczenie alkoholika. Maksymalnie trwa ono 2 lata i jest prowadzone w ośrodku zamkniętym.

Wniosek do gminy lub prokuratury mogą złożyć nie tylko partnerzy czy dorosłe dzieci alkoholika, ale także osoby z MOPS-u czy dalsza rodzina, która widzi, że bliscy uzależnionego potrzebują pomocy.

Niestety, postępowanie o przymusowe leczenie alkoholika jest żmudne, a po zapadnięciu wyroku trzeba czekać na miejsce w państwowym ośrodku odwykowym – często przez wiele miesięcy.

Jak leczyć alkoholika?

Alkoholizm jest chorobą, którą trzeba leczyć przy wsparciu specjalistów. Ponieważ leczenie choroby alkoholowej w domu jest nieskuteczne, a na leczenie w państwowych placówkach zwykle trzeba czekać, obecnie najlepszą alternatywę zapewniają prywatne specjalistyczne ośrodki leczenia uzależnień. Leczenie uzależnienia od alkoholu to intensywna stacjonarna terapia dla alkoholików lub krótki turnus motywacyjny.

Warunkiem leczenia alkoholika jest abstynencja. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest całkowite odstawienie alkoholu oraz odtruwanie organizmu (detoks alkoholowy).

Terapia alkoholowa – skuteczne leczenie alkoholizmu

Terapia alkoholowa składa się z psychoterapii indywidualnej i grupowej. Odbywa się w ramach kilku etapów i stosuje rozmaite techniki i metody leczenia alkoholizmu. Uwzględnia też często wsparcie farmakologiczne chorych, zwłaszcza w początkowym okresie. Należy podkreślić, że leczenie z alkoholizmu podczas terapii polega na przygotowaniu Pacjenta do dalszej samodzielnej walki, nie zaś na całkowitym wyleczeniu go z nałogu, gdyż uzależnienie od alkoholu trwa do końca życia.

Terapia dla alkoholika – etapy leczenia uzależnienia

Terapia dla alkoholików to proces, który rozwija się stopniowo w oparciu o ustalone ramy. Najważniejsze kroki w terapii uzależnień to:

  • uświadomienie sobie problemu przez chorego – uzależniony musi sam przed sobą (i przed terapeutą) przyznać, że jest alkoholikiem i potrzebuje pomocy;
  • diagnostyka – psychoterapeuta przeprowadza z chorym wywiad i stosuje testy psychologiczne, zaś lekarz zleca podstawowe badania, w tym badanie krwi, EKG, badania USG narządów wewnętrznych;
  • dobór optymalnego sposobu terapii w oparciu o dane dotyczące fazy choroby, stanu fizycznego i kondycji psychicznej osoby uzależnionej;
  • praca z chorobą alkoholową pod okiem psychoterapeuty – nauka analizy i regulacji własnych emocji. Etap ten obejmuje psychoterapię indywidualną, grupową oraz różne warsztaty (np. asertywności abstynenckiej, technik relaksacji);
  • przygotowanie indywidualnego programu do stosowania po terapii dla alkoholików w ośrodku zamkniętym – ustalenie źródeł motywacji chorego do życia w trzeźwości, zalecenie elementów terapii podtrzymującej, w tym mityngów alkoholowych, spotkań grup wsparcia czy indywidualnych spotkań z terapeutą. Grupy AA są bardzo popularne, a w takich spotkaniach można uczestniczyć w miejscu zamieszkania.

Po zakończonym leczeniu chorzy mogą również korzystać z krótkich turnusów motywacyjnych w ośrodkach terapii uzależnień.

Sposoby leczenia alkoholizmu

Leczenie choroby alkoholowej to długotrwała terapia, której celem jest zmotywowanie chorego do pokonania nałogu i nauka dobrych zachowań abstynenckich. Każdy Pacjent wymaga kompleksowego podejścia, stąd różne sposoby leczenia alkoholizmu. Terapia dla alkoholików może obejmować:

  • spotkania grupowe (ćwiczenia i zadania rozwijające umiejętności społeczne, uczące pokonywania trudności bez sięgania po alkohol),
  • wsparcie grupy AA,
  • spotkania indywidualne z psychologiem,
  • treningi (kontrolowania złości, umiejętności społecznych, kontaktów interpersonalnych),
  • naukę technik relaksacyjnych i medytacji,
  • obserwację własnych zachowań,
  • warsztaty terapeutyczne (wspólne mieszkanie w ośrodku, praca, wspieranie się w życiu bez nałogu).

Techniki stosowane w leczeniu alkoholizmu

Specjalistyczna kadra psychoterapeutów w naszym ośrodku stosuje sprawdzone techniki wywodzące się z różnych gałęzi psychologii.

Leczenie dla alkoholików w Tratwie wykorzystuje:

  • terapię racjonalno-emotywną,
  • terapię behawioralno-poznawczą,
  • medytację i techniki relaksacyjne,
  • zagadnienia terapii egzystencjonalnej,
  • techniki interpersonalne z elementami psychodramy,
  • treningi TZA-ART (kontrolowanie złości),
  • model społeczności terapeutycznej,
  • technikę opisywania pojawiających się emocji i ich późniejszej analizy.

Leki na alkoholizm

Nie istnieją leki na alkoholizm. Leki, które stosujemy podczas terapii alkoholowej to jedynie środki wspomagające proces wychodzenia z nałogu, zwłaszcza na etapie detoksu. Ich działanie sprowadza się do trzech podstawowych funkcji:

  • zniechęcanie do spożycia alkoholu poprzez wywoływanie nieprzyjemnych reakcji alergicznych w przypadku wypicia (tak działają leki na bazie disulfiramu),
  • osłabianie głodu alkoholowego (akamprozat),
  • odżywianie i nawadnianie organizmu w czasie detoksu.

Należy podkreślić, że żadne „tabletki na alkoholizm” nie zastąpią terapii. Leczenie farmakologiczne nie uzdrowi chorego, a samodzielne stosowanie leków jest niebezpieczne dla zdrowia. W naszym ośrodku leki dla alkoholika przepisuje lekarz, a my stosujemy je ściśle według jego zaleceń.

Jak długo trwa leczenie?

Leczenie uzależnienia od alkoholu to złożony i długotrwały proces. Trudno jednoznacznie określić, jak długo trwa terapia alkoholików, ponieważ zależy to od fazy alkoholizmu, indywidualnej motywacji Pacjenta do abstynencji, wsparcia najbliższych.

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu Tratwa oferuje:

  • 2 tygodniowy turnus motywacyjny,
  • terapię stacjonarną (4 tygodnie),
  • terapię stacjonarną (8-12 tygodni).

Należy mieć świadomość, że wraz zakończeniem turnusu w ośrodku zamkniętym, rozpoczyna się walka o dalsze życie w trzeźwości.

Odwyk alkoholowy – i co potem?

Terapia dla alkoholika może przynieść bardzo dobre efekty i zmotywować chorego do życia w trzeźwości, ale bardzo ważne jest przestrzeganie zasad, które zostały opracowane dla zdrowiejących alkoholików.

Alkoholik po terapii powinien bezwzględnie:

  • odmawiać, gdy jest częstowany napojami alkoholowymi – słowa „nie piję” (bez tłumaczenia się z sytuacji) są najlepszym rozwiązaniem zalecanym przez trenerów asertywności,
  • informować bliskich i środowisko, którym się na co dzień otacza o swoim problemie z alkoholem,
  • nie kupować alkoholu (także na prezent), zrezygnować z jego obecności w domu i nie polewać alkoholu podczas spotkań rodzinnych czy towarzyskich,
  • odciąć się od osób i miejsc kojarzących mu się z nałogiem (znajomych „od kieliszka”, ulubionych pubów),
  • w miarę możliwości zrezygnować z wizyt w lokalach podających alkohol,
  • unikać nietrzeźwych,
  • skupić się na kontaktach z osobami, które wspierają go w walce z nałogiem,
  • zrezygnować z kosmetyków, słodyczy czy deserów z dodatkiem alkoholu (alkoholik po terapii może poczuć niepohamowany głód alkoholowy w reakcji na sam zapach alkoholu),
  • poinformować lekarza o abstynencji, aby znalazł zamienniki leków bez dodatku alkoholu,
  • nie dopuszczać do odwodnienia organizmu,
  • uczestniczyć w mityngach i grupach wsparcia, korzystać z pomocy grup abstynenckich.

Alkoholik po terapii musi mieć świadomość, że alkoholizm jest chorobą nieuleczalną i strzec się przed nadmiernym optymizmem, gdyż często prowadzi on do złagodzenia samodyscypliny i powrotu do nałogu.

Czy jestem alkoholikiem?

Jeśli zastanawiasz się, czy terapia alkoholowa jest dla Ciebie, odpowiedz szczerze na następujące pytania.

  • Czy w chwilach dyskomfortu w pierwszej kolejności sięgasz po alkohol – dosłownie lub w wyobraźni?
  • Czy łamiesz swoje postanowienia o nie sięganiu po alkohol?
  • Czy Twoi bliscy lub znajomi sugerują, że możesz mieć problem alkoholowy?
  • Czy ukrywasz swoje picie?
  • Czy coraz częściej wybierasz towarzystwo pijących osób?

Powyższe pytania nie zastąpią profesjonalnej diagnostyki, ale już trzy odpowiedzi twierdzące powinny skłonić Cię do konsultacji ze specjalistą, gdyż mogą świadczyć, że potrzebna Ci jest terapia dla alkoholików.

Wybierz leczenie alkoholizmu w Tratwie i odbij się od dna

Cierpisz z powodu alkoholu i potrzebujesz pomocy? Ktoś z Twoich bliskich choruje i chcesz wiedzieć, gdzie leczyć alkoholizm? Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu Tratwa pomaga osobom tonącym w uzależnieniach odbić się od dna i cieszyć się trzeźwym życiem. Gwarantujemy też bezpłatne wsparcie dla bliskich alkoholika.

Nasz profesjonalny zespół będzie czuwać nad bezpieczeństwem chorego i pomoże odzyskać kontrolę nad własnym życiem, nauczyć się pokonywać codzienne trudności bez sięgania po alkohol. Do pozytywnych zmian w życiu zmotywują Cię dodatkowo bogaty plan zajęć dodatkowych, komfortowe warunki pobytu i otoczenie Gór Beskidu Śląskiego.

Wiemy, jak leczyć z alkoholika – pomogliśmy już wielu. Przekonaj się, jak skuteczna jest terapia dla alkoholików w naszym ośrodku leczenia uzależnień. Skontaktuj się z nami i sięgnij po swoją szansę na nowy start.